อนาถ... แพ้อะไรไม่แพ้ดันแพ้ “ลิปมัน”
จะว่าเรื่องน่าโมโหก็น่าโมโ ห จะน่าอนาถก็น่าอนาถเพราะปกต ิฉันเป็นโรคภูมิแพ้เหงื่อตั วเองทำให้จะใช้อะไรก็ต้องกล ัวแพ้ไปหมด เครื่องสำอางก็ต้องเป็นแบบไ ม่ผสมน้ำหอม แต่วันหนึ่งแมวน้ำเกิดรู้สึ กว่าริมฝีปากแห้งเลยแวะร้าน ขายยาซื้อลิปมันยี่ห้อหนึ่ง เป็นยี่ห้อคุ้น ๆ ก็ไม่คิดว่าจะแพ้ หลังจากนั้น 2 วัน แมวน้ำก็มาบอกว่า “แพ้ลิปมันล่ะ ปากเจ่อเหมือนโจลี่เลย” ฉันเห็นก็ขำ ๆ คิดว่าแมวน้ำคิดไปเองแต่วัน รุ่งขึ้นปากแมวน้ำทั้งบวมทั ้งแดงคราวนี้เลยเชื่อแล้ว แพ้จริง ๆ ด้วย แมวน้ำเลยบอกให้ “ทิ้งลิปมันไปเหอะ” แต่ตอนนั้นฉันนึกยังไงก็ไม่ รู้สงสัยจะเสียดายของงกไม่เ ข้าท่ากลับบอกว่า “จะใช้เอง” แล้วก็เอามาใช้ต่อ แมวน้ำก็เลยบอก “ตามใจ เดี๋ยวปากเป็นโจลี่แล้วจะรู ้สึก” แล้วก็สมพรปากแมวน้ำ... ปากฉันกลายเป็นโจลี่เหมือนแ มวน้ำเด๊ะ เข้าใจคำว่า “Full Lips” อย่างถ่องแท้ก็งวดนี้ ฮา... ปากบวมตึงไปหมดเรียกว่า “ชา ๆ ” เลยดีกว่า แถมหลังจากนั้นบริเวณที่ทาล ิปไปเกิดอาการไหม้! อ่านไม่ผิดไหม้จริง ๆ มันเหมือนหนังปากลอกออกไปหม ดไม่มีอะไรคลุมโดนลมโดนน้ำล ายก็เจ็บ ยิ่งถ้าแห้งจะแสบแรงขึ้น 3 เท่า = =” เลยต้องใช้วาสลีนท...